Kruidenpompoensoep à la Kim

Pompoensoep is een soep die door velen graag gegeten wordt, zeker tijdens de wintermaanden. Ze is vullend en verwarmend en als je hem maak zoals ik dan zit hij ook nog eens bomvol vitaminen en mineralen.

Begin met de pompoen in 4 stukken te snijden, zaden te verwijderen en leg deze op een ingevette bakplaat of gebruik een bakpapier.
Rooster de pompoen in de oven op 200 tot 220 graden totdat de schil lichtjes begint te verkleuren. Haal de pompoen daarna uit de oven, laat afkoelen totdat je hem verder kan verwerken (kan aanraken) en snij hem dan in blokjes. Op de foto zie je 2 pompoenen, in kwarten gesneden, op de ovenplaat liggen. In het recept heb ik er slechts 1 verwerkt.
Terwijl de pompoen in de oven zit, kan je de andere groenten in blokjes snijden. Hou de knoflook en prei tot het laatst: hierin zitten stofjes die vrijkomen wanneer aangesneden, stofjes die bacteriën aantrekken. Fijn als je verkouden bent, maar minder fijn als je dit verwerkt in je eten.
De kruiden (peterselie, zevenblad en Oost-Indische kers kunnen in zijn geheel toegevoegd worden, deze hoef je je niet te versnijden).
Leg de kruiden als eerste in de slow cooker en daar bovenop alle overige ingrediënten. Giet het sinaasappelsap erbij en vul de slow cooker verder op met water.
Heb je geen slowcooker, dan kan de soep natuurlijk ook klaargemaakt worden in een kookpot op een kookplaat. De bereidingstijd is dan een behoorlijk stuk korter.
Zet het toestel op stand LOW aan en laat hem vervolgens 6 uur aan staan.
Zodra het geheel gaar is, doe je alles in een kookpot overhevelen en maak je met een staafmixer het geheel fijn.
Voeg de room toe (optie).
Indien de soep te dik is, voeg dan wat water toe.
Kruid af naar wens met pezo en eventuele andere kruiden.
Serveer met fijngehakte bieslook.

In dit recept zitten enkele ingrediënten verwerkt die niet te koop zijn in de winkel, die je dus als het ware moet gaan wildplukken wil je ze in je gerecht kunnen verwerken. Wildplukken kan in de vrije natuur, maar je kan je ook inschrijven bij een pluktuin.
Echter kan je deze, al dan niet ‘wilde’ planten ook in je tuin zetten. Het is een waar genot om je tuin in te kunnen lopen en eenvoudig te plukken wat je nodig hebt.
De ingrediënten waar ik het dan over heb in dit recept, zijn het zevenblad en de Oost-indische kers, maar ook gember, knoflook en peterselie kunnen gepoot worden in je tuin. Nu zullen de meeste mensen niet gelijk zevenblad in hun tuin willen. Het is een flinke woekeraar en je raakt er maar heel moeilijk weer vanaf. Heb je hem, zoals heel veel mensen, wel in je tuin, dan kan je hem maar beter omarmen en dus opeten. Je lichaam zal je dankbaar zijn voor de vitaminen- en mineralenbom. Oost-indische kers is een 1-jarige, maar zaait zichzelf makkelijk uit waardoor hij ieder jaar wel weer terug komt. Gember is niet winterhard, daardoor groeit hij bij ons als 1-jarige, tenzij je hem binnen laat overwinteren. De wortel van gember oogst je voor de vorst ons land binnendringt en nadat het bovengronds loof afgestorven is. Peterselie is een overblijvend kruid, zowel de krulpeterselie als de bladpeterselie. Uiteraard kan je knoflook heel makkelijk kopen in de winkel, ook de bio knoflook. Hij is echter ook heel makkelijk te telen en bovendien heb je dan de kans om ook het loof en de bloemen te verwerken in je voeding.
Wist je echter dat al deze ingrediënten bomvol vitaminen en mineralen zitten die je gezondheid een ware boost geven? Zelfs al werk je het recept uit zoals omschreven in de “snelle” methode, waarin je dus het vocht aan de kook brengt, dan behoud je toch nog een deel van de oh zo waardevolle microvoedingsstoffen. Bovendien is de dagelijks aanbevolen hoeveelheid van deze kruiden slechts 20 gram t.o.v. de 200 gram groenten per dag. Bijzonder he?

Wil je hier nu nog meer aandacht aan geven?
Meer van die mineralen en vitaminen behouden in je soep?
Dan bestaat er ook nog een andere manier om deze kruiden in je soep te verwerken.

De andere methode:

Alleen stap 2, de kruiden, dit is de stap die we bij de eerste methode overslaan. De kruiden hou je dus apart (Zevenblad, Oost-Indische kers, peterselie, gember en zelfs de knoflook)
Verder ga je te werk zoals hierboven omschreven.

Wat doe je dan wel met deze kruiden?

Eerst maak je een keuze of je de knoflook wel of niet rauw wenst toe te voegen. Rauwe
Knoflook is sterker van smaak en heeft meer medicinale kwaliteiten dan gekookte of gestoofde knoflook. Als je hem rauw wenst toe te voegen, dan kan je hem voor deze soep best even in schijfjes snijden en bij je soepgroenten toevoegen 1 tot 2 min. vooraleer je de soep gaat mixen.
Hou je niet van de scherpe smaak van rauwe knoflook dan kan je hem beter even kort meestoven met de andere kruiden.

De kruiden verwerken:

Neem 100 tot 150 ml kookvocht af van je soep in bijvoorbeeld een maatbeker.
De kruiden die je nu nog liggen hebt, even smoren in olijfolie of een andere vetstof naar keuze.
Is je soep aan de loperige kant en wil je hem wat indikken, voeg dan nu 2 tot 4 EL bloem toe en laat de vetstof (al roerend) de bloem opnemen. Beetje bij beetje ga je daarna wat kookvocht (van de soep) toevoegen of bv een hydrolaat van rozemarijn (Hierover straks meer).
Stop nu alles in een blender en maal fijn. (als je geen blender hebt kan het ook met de staafmixer).
Voeg dit mengsel toe aan je soep, voeg eventueel de kookroom toe en maal nu ook je soep fijn.
Kruid je soep nu verder af naar smaak.

TIP: De kruiden kunnen qua smaak je soep snel overheersen. Begin dus met 1/3 van de hoeveelheid aan kruiden in je soep te verwerken. Je kan altijd nog toevoegen, de kruiden er weer uit halen wordt erg lastig 🙂

In dit stukje had ik het over een hydrolaat. Dit is een stoomdestilatie van een plant, waarbij de stoom wateroplosbare inhoudstoffen van die plant geëxtraheerd heeft. Wanneer deze stoom afkoelt en dus weer een vloeibare vorm aanneemt, bevat die vloeistof dus vele inhoudstoffen, waaronder ook smaakstoffen van die plant.Rozemarijn is een plant die zich in verse vorm wat lastiger laat verwerken in een gerecht. Rozemarijn heeft een taai blad. in gedroogde vorm kan je hem verpoederen, maar vers is de smaak intenser en naar mijn mening lekkerder.

Met een rozemarijn hydrolaat behoud je dus wel die lekkere, verse smaak, maar niet de stugge structuur van het blad. Win-win dus.
Wil je op die manier de verwarmende eigenschappen van rozemarijn, alsook de smaaksensatie in je gerecht brengen, dan is dit dus een mooie optie.